ตอนนี้อยู่สำนักงานต้นกล้าที่คลองสาน

มาหาพี่กู มะกี้เพิ่งคุยกับเค้ามา

คุยกันนานมากๆ

รู้สึกว่าได้อะไรดีๆเยอะ แต่กูได้จะเอาไปใช้ปะวะเนี่ย

เออตอนอยู่ร้าน กูก้อนั่งทำสติ๊กเกอร์แพนด้า

หนุกหวะ วาดทีละอัน แฮนด์เมด

เอามาให้พี่กูดูเค้าถามว่าทำ ทำไม?

กูก้อเลยบอกเค้าอยากดังมั้งแล้วก็สนุกด้วย 5 5 5

เออตอนขึ้นรถเมล์เจอ อ. อัจฉรีด้วย มะคิดมะฝันจะได้เจอกันอีก

แกก้อดูเหี้ยมๆเหมือนเดิมเลยหวะ เลยเข้าไปคุยกับแก

แกจำกูได้ด้วย เวลาคนที่ไม่เจอกันนานๆแล้วเค้าจำชื่อเราได้

มันรู้สึกดีแฮะ เหมือนยังมีค่าพอให้จำ

เอ๊ะหรือว่าเหี้ยจนแกจำได้ขึ้นเลย เออๆๆไม่แน่

เลิกงานตอน3ทุ่มกูก้อเดินข้ามฝั่งมารอรถเมล์ เยดเข้ผ่านไป2คันไม่จอด

เพราะอะไรน่ะเหรอ รถแท๊กซี่ไง จอดแมร่งตรงป้ายรถเมล์

พอคราวนี้รถเมล์แมร่งก้อแย่งกันจอดตรงป้าย คันไหนจอดไม่ได้

แมร่งก้อไม่จอดดีชิบหาย

นั่งรถเมล์ประมาน40นาทีเองมั้ง ชอบจังนั่งรถเมล์ตอนกลางคืน

ลมเย็นๆผัดผ่านหน้า

นั่งริมหน้าต่างมองดูแสงไฟที่เต้นระบำ

ข้างกายฉันยังว่างเปล่าเหมือนเคย

เฮ้ย!!!!! หยุด

ลงรถมา กูก้อแปะๆๆไปเรื่อยๆ

เดินผ่านร้านขายข้าว

เฮ้อมีแต่หมู

เดินมาหน้าเซเว่นแล้วโทรบอกพี่ให้มารับ

พอเค้ามากูเลยถาม มีไรกินมั้ย เลยตกลง

เข้าไปเซเว่นซื้อเต้าหูไข่มาทอดกินดีกว่า

ชอบหวะ แมร่งอร่อย จริงๆกินมังสวิรัติเนี่ย

ผลพลอยได้คือสุขภาพดีนะ

แต่ที่กูตั้งใจคือเรื่องจิตใจมากกว่า

รู้สึกดีแฮะ

เออ ตอนกลางวันสมาชิกที่ร้านคุยกะกูเรื่องเพลง

ก้อฮาๆดี คุยไปคุยมาบอกกูเป็นผู้หญิงที่แปลก

แอบดีใจเล็กๆ เพราะบอกกูเป็นผู้หญิง 5 5 5

แต่ว่าคุยตั้งนานกูยังไม่รู้ชื่อเลยหวะ รู้แต่รหัส

นึกขึ้นได้ไอ้มีนก้อบอกว่ามันไม่เคยมองกูเป็นผู้หญิง

เออ ดีจริงๆ น่าดีใจปะวะ

สัดชักง่วงและ แต่แมร่งมืด ไม่กล้าเดินขึ้นไป

ไงละมึง อยากเล่นดีนัก

เออได้คุยกะพี่โจ้นานๆเลยหวะวันนี้

สุขดิกู

โชคดีจังเลยหวะได้รู้จักกับพี่โจ้เนี่ย

บรรยายฟามรู้สึกไม่ถูกเลย

ดีจัง

มะวันเสาร์ดูบอล

โหย มันส์

บอกได้แค่นี้

สุดยอดแล้วค่ะหงส์แดง