มะคืนเป็นคืนนรกมากๆเลย
กูก้ออยู่เล่นmsnซะตีสอง
เสดแระพี่ข้างบนเค้าปิดไฟหมดแล้ว
กูก้อคิดในใจ นี่กูก้อต้องเดินขึ้นบันไดไป4ชั้นเลยเหรอ
ลองชั่งใจดูระหว่างนอนข้างล่างคนเดียวกับเดินขึ้นบันได
ยังไงๆกูเลือกนอนคนเดียวดีกว่า
เดินขึ้นบันไดแบบมืดๆ ทำไม่ได้อะกลัวชิบหาย
จริงๆมันก้อแค่เดินขึ้นบันไดไปไม่ถึง2นาทีเลยด้วยมั้งก้อถึงข้างบนละ
พอไม่ขึ้นบันได กูก้อต้องมานอนคนเดียวข้างล่าง โหย
อยู่บ้านกูยังไม่นอนตรงพื้นข้างๆเตียงเลย
นี่นอนไกล้ๆกับโต๊ะแล้วมันมองลองไปได้
น่ากลัวชิบหาย นอนที่ๆไม่คุ้น
สรุปกว่ากูจะนอนหลับก้อเกือบๆเช้า
พี่กูออกไปก้อไม่เรียกกูอีกเน้อ
ตอนนอนเมื่อเช้าคิดได้เลยว่า
ที่นอนที่บ้านกูอาจจะไม่หรูไม่ดีเหี้ยไรมากมาย
แต่มันมีค่ากับกูเหลือเกิน
พรุ่งนี้ตอนกลางวันซักผ้าปูเตียงกับหมอนดีกว่า
วันนี้ตอนอยู่ร้าน โคตรง่วงเลยหวะ
ทำไงดีๆ กูคิดได้ดังนั้น นั่งทำติ๊กเกอร์
เออ เนอะ คนเราเวลาทำไรที่ชอบ ที่เราสนุก
เพลิดเพลิน หายง่วงเลย
วันนี้กินผัดผักกระเฉดร้านป้าข้างๆ ก้ออร่อยดี
ผักกระเฉดอ่อนๆกรอบๆ แต่ว่า ยังไงหญ้าแก่ก้ออร่อยก่าเนอะ อิ๊ๆ
เออ ซื้อน้ำผึ้งมาด้วย หวานๆอร่อยดีหวะ
แต่กินมากๆไม่ไหว เลี่ยนนนนนน
พี่ถั่วมา2ทุ่มครึ่ง ไวจัง สบายกูเลย
กลับบ้านไวๆ รีบมาเล่นไวๆแระนอนไวๆ
เออ ลืมซักบ๊อกเซอร์หวะ
ทำไงดีเนี่ย ไม่มีใส่แล้ว
เง้อๆๆ
สงสัยต้องซักเสื้อผ้ามั่งแระ
เห้ย ไม่ได้อยู่ห้องคืนนึง เกิดแม่เข้าห้องกูมาหละเสร็จ
หลอดไฟที่แตกลืมเก็บเลยกู
โอยๆๆๆ
ซวยแร้ววววว ใครแล้ววะแมร่งเสือกเปลี่ยนที่ว่างหลอดไฟ
ชอบเข้ากันนักห้องกู
หลายครั้งละที่บ้าน จดหมายเหี้ยไรใครส่งมา
ต้องเปิดดู หรือไม่ก็ห้องกูล๊อคยังเอากุญแจไขเข้าไป
มันก้อไม่มีอะไรเลยนะของในห้อง แต่เหมือนกับ
เป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่ชอบให้ใครมายุ่ง ถ้าวันไหนกลับบ้านไป
แล้วของในห้องเปลี่ยนที่ว่าง กูจะแบบหงุดหงิดทันทีเลย
หยั่งงี้เค้าเรียกว่าโลกส่วนตัวมากไปมั้ยน้า
แต่จริงๆควรจะมีมารยาทนะว่าม้า
เหมือนเรื่องกระเป๋าตัง อันนี้กูตั้งแต่เด็กๆละ
คนอื่นมาเปิดดูของกูโดยที่กูไม่ได้ให้งี้ หงุดหงิดโคตรๆ
แล้วกูก้อไม่ชอบเปิดของใครดูนะ
ตลกๆดีหวะ
กูว่ากูเป็นคนง่ายๆนะ
แต่บางเรื่องกูก้อมีลิมิตว่าอย่ามาล้ำเส้นกันนะ
ต่อให้มึงเป็นใครก็อย่ามาก้าวก่ายอะไรที่มันส่วนตัวของกูเกินไป
เง้อออ ติสท์ซะจริงแม่คนนี้
วันนี้ฟังแฟท เริ่มชอบแล้วแฮะเพลงที่นี่
ไม่หวานเลี่ยน สไตล์กูเลย
อยากไปทีเชิตเฟสจังเลยหวะ
อยากปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เม้นให้ที่รัก