.....สักวา ห้องคิงส์ กะห้องบ๊วย....
ว่ากันด้วย ความลำเอียง น่าอิจฉา
ห้องบ๊วยโดด คาดโทษ ต่างนานา
X เด็กห่า เด็กเหว เด็กเลวทราม
ห้องคิงส์โดด เขาไป หาความรู้
น่าเชิดชู หายไป ทัศนศึกษา
เรียนแบบเก่ง เปิดโลก นอกตำรา
ไม่มีว่า เพราะเขาเก่ง เด็กเรียนดึ
ขอถามว่า ต่อยกัน ใครจะผิด
ไม่ต้องคิด เด็กห้องคิงส์ ถูกสิพี่
เขาเด็กเรียน ไม่หาเรื่อง ไม่ราวี
ไม่เคยมี ความผิด ที่ติดตัว
เด็กห้องบ๊วย โดนตราหน้า ว่าห่าเหว
ชั่วช้าเลว มาสาย ไม่เป็นที่
ไม่เข้าเรียน เกเร ผิดทุกที
ทั้งๆที่ เด็กสายวิทย์ ผิดเหมือนกัน
เรื่องมาสาย ข้ออ้าง แม่งมีเยอะ
ขอผมเหอะ ขอแฉ เป็นหน้าที่
เด็กห้องบ๊วย มาสาย ตายทุกที
อ้างนู่นนี่ มัวเล่นเกมส์ ให้มันมือ
เด็กสายวิทย์ อ่านหนังสือ เลยตาลาย
หลับในห้อง ก็โดนเฉ่ง ว่าขี้เกียจ
แสนซีเรียส ทีมันหลับ ไม่ผลักไส
ปล่อยเขาเถิด เขาเรียนหนัก มากเกินไป
X ฉิบหาย ผมเจอมัน อยู่ร้านเกมส์
อ่านหนังสือ ข้างใน ใช่หรือเปล่า
สอดไส้เข้า เล่มใน โป๊ทุกเล่ม
พอถึงจารย์ จับได้ โหโคตรเซง
ให้ครื้นเครง เรียนหนัก เลยพักใจ
ไม่เป็นไร หรอกครับ เด็กห้องวิทย์
ท่านไม่ผิด ท่านประเสริฐ เป็นไหนๆ
ท่านจงเรียน จงเก่ง แข่งกันไป
ข้างหน้าไซร้ ท่านคงได้ สมใจกัน
จะเป็นหมอ ฆ่าเมีย ก็เอาเสีย
เอ็นจิเนียร์ ตึกถล่ม ดั่งใจหวัง
ส่วนพวกผม ห้องบ๊วย ไม่จีรัง
วันหน้ายัง ไม่รู้ เป็นอะไร
ห้องบ๊วยเอ๋ย เล่นเข้าเถิด ให้สนุก
อย่ามัวทุกข์ ไปแข่งเขา จะเฉาได้
เรียนให้ฮา มาให้เฮ เป๋บ้าง ไม่เป็นไร
ชีวิตไซร้ มีรสชาด ขาดคงตาย
หัวเราโง่ เรายอมรับ เรียนนั้นยาก
อย่ามาดัด ซะให้ยาก จะไม่ไหว
ผมเรียนให้ จบมอหก จบไวไว
จะได้ไป ใช้ชีวิต ตามต้องการ
จีพีเอ จีพีอาร์ อย่าได้ฝัน
รามคำแหง สถาบัน อันยิ่งใหญ่
ลูกขุนราม 8ปี เจ๋งจะตาย
แน่กว่าใคร ปริญญาไซร้ ได้เหมือนกัน
รวยมาหน่อย รังสิต เซนต์จอร์นโลด
ราชฎัฏ เกษมบัณฑิต อย่างที่ฝัน
หอการค้า เอแบค จบเหมือนกัน
ที่สำคัญ ใช้ชีวิต ให้คุ้มเอย
ก้อโอเคดีหวะแต่กูว่าคนแต่งแมร่งต้องเด็กห้องบ๊วยๆที่มีพรสวรรค์แหง๋ๆ อ่านแล้วแมร่งก้อฮาๆเพราะกูก้ออยู๋ห้องคิงมาตั้งกะเด็กๆ อาจารย์แมร่งก้อจริง จับเด็กแยกห้องเด็กเกรดดีๆยัดห้องเดียวกันแล้วเอาอาจารย์เก่งๆมาสอนยส่วนเด็กบ๊วยๆแมร่งก้อไม่มีใครเอาอย่างงี้กูว่าแมร่งก้อไม่แฟร์บางคนแมร่งขยันแต่ดันไม่เก่ง แย่ชิบหายเลยหวะ
อยากกินเต้าหู้ทอดจัง ไปซื้อที่เดอะมอล์ดีกว่าเว้ย เออนี่อีกอันฟอเวิร์ดเมล์ดีๆ
ไม่สำคัญว่า ... คุณขับรถยี่ห้ออะไร ? สำคัญว่า...
คุณเคยให้คนที่ไม่มีรถ " นั่ง " มาด้วยกี่ครั้ง
ไม่สำคัญว่า ... คุณทำงานล่วงเวลามากขนาดไหน ? สำคัญว่า
.. คุณให้
"เวลา" แก่ครอบครัว และคนที่รักมากแค่ไหน
ไม่สำคัญว่า ... คุณมีเสื้อผ้าทันสมัยกี่ชุดในตู้ ? สำคัญว่า
...คุณเคยให้เสื้อผ้าแก่คนที่ " ขาดแคลน " ใส่กี่ชุด
ไม่สำคัญว่า ... คุณมีฐานะอะไรในสังคม ? สำคัญว่า ... คุณ " วางตัว "
ในระดับไหน
ไม่สำคัญว่า ... คุณมีทรัพย์มากเท่าไหร่ ? สำคัญว่า ... สิ่งที่คุณมี
มันมี "อำนาจ" ชี้ขาดชีวิตคุณแค่ไหน
ไม่สำคัญว่า ... เงินเดือนสูงสุดของคุณเท่าไร ? สำคัญว่า ...
คุณต้องสละ " อุดมการณ์ " เพื่อได้มันมาหรือไม่
ไม่สำคัญว่า ... คุณได้เลื่อนขั้นกี่ขั้นแล้ว ? สำคัญว่า ... คุณเคย
"สนับสนุน" ใครให้ได้เลื่อนขั้นบ้าง
ไม่สำคัญว่า ... คุณมีตำแหน่งการงานอะไร ? สำคัญว่า ... คุณทำงานสุด "
ความสามารถ " หรือไม่
ไม่สำคัญว่า ... คุณมีเพื่อนกี่คน ? สำคัญว่า ... คุณเป็น " เพื่อนแท้
"
กบใครบ้าง
ไม่สำคัญว่า ... คุณเรียกร้องและปกป้องสิทธิของตัวเองอย่างไร? สำคัญว่า
...คุณทำอะไรเพื่อ " ช่วยและปกป้อง " สิทธิคนอื่น
ไม่สำคัญว่า ... สิ่งที่คุณทำสอดคล้องกับคำพูดของคุณกี่ครั้ง ?
สำคัญว่า ...
มีกี่ครั้งที่คำพูดของคุณ " ไม่สอดคล้อง " กับการกระทำ
สำคัญที่สุดเท่าที่ฉันคิด คือ ทำแล้ววันนี้มันมีความสุข (ที่อบอุน
ที่แท้จริง
คือสุขที่ไม่ได้ทำให้ใครเดือนร้อน ไม่นอนผวา) มากแค่ไหนแหละ...
----------------------------
สำคัญที่สุด ไม่ว่าคุณจะเคยทำสิ่งเลวร้าย มามากมาย แค่ไหน
"มันไม่สำคัญ"
หากคุณเตรียมใจ ที่จะนับหนึ่งใหม่ และก้าวเดินอย่างกล้าหาญ อีกครั้ง
และอันที่สำคัญอันสุดท้ายของกูเอง
ไม่สำคัญว่า...เป็นนายกกี่สมัย แต่สำคัญว่า..เป็นนายกที่ดีหรือไม่ ฮึๆๆๆๆ อิงกระแสหน่อย
ใครคนหนึ่งขอฝากถึงอาจารย์
อาจารย์โปรดเกล้า เมตตา
ศิษย์กราบงามสามครา สิบครั้ง
หวังท่านพิจารณา เกรดใหม่
D และ F โปรดยั้ง หยุดยั้งยอมมือ
เราก็ผู้หนึ่งผู้ รักเรียน
อ่านอ่านแทบเอียน โอษฐ์อ้วก
สิบตลบสิฝึกเขียน จนคล่อง
พอสอบดั่งบ้าใบ้ หน้ามืดตามัว
สุดกลัวตอบผิดแล้ว หรือเรา
ข้อสอบยากเกินเดา สุ่มได้
ไม่รู้แต่ท่านเอา ออกสอบ
แสนยากอยากร้องไห้ โหด X มจริงๆ
อิงเกณฑ์อิงกลุ่มก้อน เป็นไร ไป่ฤา
D และ F สิจี้ใจ เจ็บแท้
A B และ C ไป ไหนหมด
สอบเสร็จต้องกลับแก้ สอบซ้ำสุดซวย
ขวยเขินเกินหยุดยั้ง ยืนยง
แปลกแปลกข้อสอบงง
เรียบร้อย
ที่อ่านกลับมิตรง ที่ออก
ที่ออกสิลิ้นห้อย ใกล้ฆ่าตัวตาย
ไหว้ล่ะอาจารย์ผู้ ใจดี
ก้มกราบสองอีกที อย่าร้าย
เหอะเหอะอย่าถึงC เลยแม่ นาพ่อ
ท้ายอาจไทร์เทอมท้าย สุดโง่โดนไทร์
ใจจะวายโปรดจ้องเนตร ศิษย์ดู
นึกว่าช่วยลูกงู ตกน้ำ
หากได้(แฮ่ แฮ่)ไก่อู อบอร่อย
มิได้อาจต้องช้ำ ชอกเนื้ออาจารย์สังเวียน
--------------------------------
ทีนี้อาจารย์ตอกกลับมั่ง
ศิษย์เง่าอย่าเรียกร้อง เมตตา
ถึงกราบงามสามครา แทบเท้า
อย่าหวังเรื่องจะกา เกรดใหม่
D F เป็นของเจ้า อยู่แล้ว นะเออ
เธอหรือคือผู้ชอบ ขาดเรียน
ถึงจะอ่านจนเอียน โอษฐ์อ้า
ร้อยตลบฝึกเขียน
ฤาคล่อง
พอสอบย่อมบ้าใบ้ มืดหน้า ตามัว
มีกลัวตอบผิดด้วย หรือเธอ
ข้อสอบหมูนะเออ บอกให้
ตรงตัวอย่างจังเบอร์ เลยพ่อ
เคยอ่านบ้างหรือไม่ บอกไว้ จริงจริง
อิงเกณฑ์กลุ่มไป่สู้ อิงกู
D F ของชอบครู จึ่งให้
A B และ C กู กักเก็บ
สอบเสร็จพึงหวังได้ สอบซ้ำ แน่เลย
เหวยเหวยใยกล่าวอ้าง งุนงง
ข้อสอบครูออกตรง ทุกถ้อย
ไยอ่านมิเจาะจง ที่บอก
เจอเจอะจึ่งลิ้นห้อย แทบม้วย เท่งทึง
ถึงจะประหลกไหว้ ร้อยที
ขอว่าครูปราณี อย่าร้าย
อย่างมากจะให้ C อย่าบ่น
ถึงจะไทร์เทอมท้าย ช่วยได้ ยังไง
เห็นใจจึงจ้องเนตร ศิษย์ดู
เห็นว่าอาจเป็นงู กัดแว้ง
ถึงจะยกไก่อู
มาล่อ
ท้ายสุดคงจะแกล้ง เจาะล้อ รถครู...
(ประพันธ์โต้โดย ศ.ดร.มงคล เดชนครินทร์ วศ.๐๖
อาจารย์ภาควิชาไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์จุฬาฯ )
ชีวิตมันคือความเสี่ยงใช่มั้ย?
การหัวเราะเสี่ยงที่จะถูกมองเป็นคนบ้ายังงั้นเหรอ?
การร้องไห้เสี่ยงที่จะถูกมองเป็นคนอ่อนแอรึเปล่า?
การตามใจตัวเองเสี่ยงที่จะผิดพลาดได้มั้ย?
การรักเสี่ยงที่จะไม่สมหวังใช่รึเปล่า?
การแสดงความรู้สึกว่ารักเสี่ยงที่จะถูกปฎิเสธเหรอ?
ทุกอย่างมีแต่ความเสี่ยง
แต่อย่างว่า คนเราก้อคงเหมือนรถหละมั้ง
จะปลอดถัยที่สุดถ้าจอดอยู่เฉยๆ
แต่อย่างว่าหละ รถไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อจอดไว้เฉยๆนี่
เพราะฉะนั้นทำอะไรมันก้อต้องเสี่ยงหน่อยใช่มะ
แต่บางครั้งกูก้อไม่กล้าที่จะเสี่ยง
เพราะกลัวผลที่ตามมา
เฮ้ออ
Don't wait.....
Don't wait to be loved, to love
Don't wait to be lonely, to recognize the value of friend or family
Don't wait to have a lot , to share a bit
Don't wait to lose something, to remember this message
Life is too short So Don't wait.
edit @ 2006/05/07 22:05:18